Buiten zijn bij ..... Julianahoeve
Er op uit op de Julianahoeve is.....
- Stoer glijden van de
80 meter turboglijbaan
- Spelen in de indoor speeltuin
- Meedoen met de activiteiten van
het animatieteam
Bezig met verwerken.
Juultje de Kreeft.......
Is een vaste bewoner van camping Julianahoeve. Hij heeft een slaapplaatsje boven de receptie. Regelmatig komt Juultje naar buiten om de kinderen te begroeten. Ben jij benieuwd hoe Juultje bij ons op de camping terecht is gekomen? Lees dan hier het spannende verhaal........
En ja hoor…..
Daar woont de familie Kreeft. Vader de Kreeft, Moeder de Kreeft en broertje en zusje de Kreeft.
Ze zijn allemaal aan het slapen, want het is allang bedtijd geweest.
Hé één van de kreeften is nog wakker, wat zou hij aan het doen zijn? Eens even luisteren.....
“Oh oh oh, ik wil zo graag op reis. Ik wil zo graag de wereld zien. Ik wil mensen ontmoeten. Hier onderwater is het ook gezellig maar zo weinig te beleven. Ik ga het morgen meteen aan vader en moeder vragen”: zegt de jongste kreeft.
De volgende morgen is de jongste Kreeft, die Juultje heet, al heel vroeg op. Hij zwemt naar zijn vader en moeder die buiten zijn. “Mama, papa” roept hij!
“Ik wil op reis”
Vader en moeder Kreeft schrikken van het idee van Juultje. Juultje legt helemaal uit wat zijn droom is. Vader zegt eerst dat het niet mag, maar hij ziet dat Juultje zo graag op reis wil dat hij instemt.
Een paar dagen later wordt er een groot feest georganiseerd voor Juultje. Iedereen uit het onderwaterdorp komt afscheid van hem nemen. Hij krijgt veel kadootjes voor zijn reis en van de koningsvis krijgt hij een drankje mee die hem net zo groot maakt als de mensen die hij gaat ontmoeten. Dat kan nog eens handig van pas komen.
Dan is het tijd dat Juultje de wijde wereld in gaat. Iedereen zwaait hem uit en zijn moeder pinkt een traantje weg.
“Ik zal regelmatig schrijven” roept hij nog uit de verte.
Dan begint een lange reis. Hij zwemt de zee door en komt allerlei dieren tegen die hij nog nooit heeft gezien. Een clownsvis, een dolfijn en een zee egel. Juultje kijkt zijn ogen uit...... Dan komt Juultje aan het einde van de zee en hij voelt allerlei kleine korreltjes tussen zijn scharen. Hij durft niet verder te lopen.“Je kan verder lopen hoor, het is maar zand” hoort Juultje rechts van hem.
“Wie ben jij?” vraagt Juultje aan het groene beest.
“Ik ben Dora de Schildpad, en wie ben jij?”
Juultje legt uit wie hij is en wat hij aan
het doen is. Hij is nog nooit uit het water geweest en wist dus niet of hij verder kon lopen.
Dora legt uit dat dit strand is en dat heel veel mensen hier altijd op liggen en spelen. Achter de duinen wonen een heleboel mensen in bijzondere huizen. “Loop er maar overheen dan zie je vanzelf wat ik bedoel” zegt Dora en wijst naar een grote heuvel.
Juultje neemt afscheid van Dora en bedankt haar voor de hulp. Hij voelt het zand tussen zijn scharen en het kriebelt een beetje. Dan komt de zware tocht over wat Dora ‘de Duinen’ noemde.
Juultje is aan het zwoegen op de duin en plotseling hoort hij gelach en gepraat. Er komen mensen aan. Juultje begint te roepen: “Hallo mensen, ik ben Juultje de Kreeft”
Maar de mensen lopen door en hebben hem niet gehoord.
“Kwaaaak…ze kunnen je niet horen hoor” zegt een eend die voorbij komt waggelen.
De eend legt uit dat mensen mensentaal spreken, dat kunnen wij dieren niet.
Juultje denkt meteen aan de koningsvis. Ik kan wel zo groot worden als een mens maar niet met ze praten. Dat is een grote teleurstelling.
De eend en Juultje lopen een tijdje samen en dan komt de eend zijn familie tegen.
“Je bent nu bij het begin van het mensendorp. Een camping, dus hier komen mensen voor hun vakantie. Als je lief bent krijgt je vast wat lekkers te eten. Dat krijgen wij ook”.
“Ik zal het onthouden” roept Juultje als hij verder loopt.
En daar gaat Juultje weer alleen op weg. Wat moet hij nou doen? De mensen zien hem niet omdat hij nog zo klein is en ze kunnen hem niet verstaan.
Als hij nu in één keer groot wordt door het drankje van de koningsvis dan schrikken de mensen vast heel erg. En ik wil juist vriendjes worden.
“Je moet het opschrijven”
Juultje hoorde een hele zachte langzame stem, waar kwam dat vandaan?
“Ik ben hier hoor, je stapt bijna op me”
Dan ziet Juultje een glibberig beestje met een huisje erop.
“Wie ben jij?”
“Ik ben meneer Slak en als je contact wil met de mensen kan je ze een brief schrijven”
“Dat heb ik geleerd op school” roept Juultje blij.
Meneer Slak legt uit waar hij de brief moet brengen, in een gebouw iets verder op.
Daar woont de baas van de camping en die kan hem wel verder helpen.
Inmiddels is de avond ingevallen en Juultje zoekt een plekje om te slapen. Morgenvroeg zal hij eerst een brief schrijven naar de baas van de camping.
De hele nacht droomt Juultje over de mensen, over zijn brief en over hoe hij eruit ziet als hij groot is.
De volgende morgen wordt Juultje wakker en naast hem ligt papier en een pen. “Dat heeft vast meneer Slak geregeld, wat lief van hem” zegt Juultje als hij de slaap uit zijn ogen wrijft.
Dan begint Juultje te schrijven.
“ Beste meneer de Baas, ik ben Juultje de Kreeft en wil graag mensen ontmoeten. Ik heb een toverdrankje gekregen waardoor ik net zo groot als de mensen kan worden, maar ik kan niet praten. Wilt u mij misschien helpen om de mensen te ontmoeten?
Ik wacht buiten op u!
Groeten Juultje de Kreeft”
“Zo dat lijkt me een prima brief, nu nog even posten”
Hij loopt naar het grote gebouw wat Meneer Slak aangewezen had. Hij stopt de brief onder de deur door en wacht.
Van het lange wachten is Juultje in slaap gevallen en als hij wakker wordt ziet hij dat hij binnen op een grote tafel zit. Waar is hij nou terecht gekomen?
De baas van de camping zit tegenover hem en ze beginnen te praten. Juultje geeft antwoord op papier.
Nog geen dag later is het zover. Juultje staat klaar met zijn drankje. Hij mag de mensen ontmoeten. Hij drinkt het drankje en ploep opeens is Juultje een grote Kreeft.
Hij krijgt een mooi t-shirtje aan van de camping en daar is hij heel trots op.
Juultje schrijft nog even snel een brief naar zijn vader en moeder en vrienden. Wat een geluk heeft hij gehad.
Juultje loopt naar buiten samen met een mens. Er loopt altijd iemand naast hem omdat Juultje nog steeds niet kan praten. Hij ontmoet allemaal kinderen en grote mensen. Iedereen is blij om hem te zien. Ze willen allemaal knuffelen en handjes geven. Ook krijgt hij veel kadootjes.
Na een lange dag is het tijd voor Juultje om te gaan slapen. Hij mag in dat mooie gebouw slapen van de baas van de camping.
Wat is het toch fijn om hier te zijn.
Morgen gaat hij weer allemaal mensen ontmoeten. En met deze geweldige gedachte valt Juultje in slaap...........
